آیا غذاهای فوقفرآوریشده خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش میدهند؟
آیا غذاهای فوقفرآوریشده خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش میدهند؟ چکیده نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که مصرف زیاد غذاهای فوقفرآوریشده ممکن است…
در طول درمان سرطان، بسیاری از بیماران با پدیده تغییر حس چشایی و بویایی مواجه میشوند؛ عارضهای که طی آن غذاها بیمزه، بیش از حد شیرین، شور یا همراه با طعم فلزی آزاردهنده به نظر میرسند. این ناهنجاریها موقتی هستند اما میتوانند میل به غذا را کور کرده و بیمار را در معرض خطر کاهش وزن ناخواسته و تحلیل عضلانی قرار دهند. هدف اصلی تغذیه انکولوژی در این فاز، ارتقای تراکم ریزمغذیها از طریق اصلاح چاشنیها و تکنیکهای پخت است. در این مقاله به بررسی راهکارهای عملی تعدیل طعمها، جایگزینی پروتئینهای سبک و اصول بهداشت دهان برای حفظ توان بدنی بیماران میپردازیم.
بروز اختلال در پروسه درک طعمها (دیسژوزی) یکی از نتایج مستقیم سمیت داروهای شیمیدرمانی و اشعههای رادیوتراپی سر و گردن است. زمانی که غذاهای محبوب گذشته، بیمزه یا ناخوشایند به نظر میرسند، بیمار دچار مقاومت روانی در پذیرش غذا میشود. با این حال، پایداری سطح انرژی سلولها برای مبارزه با بیماری و افزایش تابآوری بدن در برابر درمان، غیرقابلچشمپوشی است. با به کارگیری راهکارهای ساده علمی در آشپزخانه، میتوان عوارض چشایی را دور زد و طعم لذتبخش و مقوی غذاها را دوباره به بیمار هدیه داد.
اگر پیش از ابتلا به سرطان، به دلیل عارضههایی مانند دیابت، فشار خون بالا یا چربی خون، محدودیتهای شدید غذایی (مانند رژیمهای بینمک یا بیچربی مطلق) را دنبال میکردید، در این فاز حساس ممکن است نیاز به بازنگری داشته باشید. اولویت اول در تغذیه انکولوژی، جلوگیری از کاتابولیسم، تحلیل عضلانی و کاهش وزن ناخواسته است. با تایید و پایش متخصص تغذیه، کمی انعطافپذیری در افزودن چاشنیها برای افزایش میل بیمار به غذا، کارآمدتر از پایبندی به محدودیتهای سختگیرانه قبلی است.
یک هشدار کلیدی: اگر بیمار به عارضه التهاب یا زخم مخاط دهان (میکوزیت) مبتلا است، به هیچ وجه نباید از چاشنیهای ترش، اسیدی، تند و غذاهای داغ استفاده شود؛ چرا که منجر به سوزش شدید بافتها میشود.
با مهندسی طعمها و استفاده از اصول تقابل چشایی، میتوان ناهنجاریهای حسی را به تعادل رساند:
اضافه کردن ادویهها و چاشنیهای معطر قوی، پرزهای چشایی تنبل شده را تحریک میکند. در طول پختوپز، استفاده از سسهای استانداردی مانند باربیکیو، کچاپ خانگی، خردل ملایم یا سس سویا توصیه میشود. افزودن پیاز و سیر خردشده، فلفل دلمهای، پنیرهایی با طعم قوی (مانند چدار پاستوریزه)، سرکه، یا چند قطره آبلیموی تازه به غذاها، طعم آنها را ارتقا میدهد. برای میانوعدهها، ترکیب غلات صبحانه با عسل طبیعی، کشمش یا شیرههای گیاهی میل به غذا را افزایش میدهد.
برای مهار حس شیرینی افراطی، چند قطره آبلیموی تازه یا مقدار بسیار کمی نمک پاستوریزه به غذا بیفزایید. در صورت مصرف شیکهای پروتئینی یا میلکشیکهای آماده، آنها را با افزودن ماست ساده یا شیر پاستوریزه رقیق کنید. به جای تنقلات شیرین، از میانوعدههای مغذی و خنثی مانند پنیر پاستوریزه، مغزهای خام، تخممرغ پخته کامل، کره بادامزمینی طبیعی و بیسکویتهای ترد (چوبشور) استفاده کنید. به جای مربا، لایهای از کره پاستوریزه را روی نانها بمالید.
برای تعدیل شوری، افزودن مقدار بسیار کمی شکر سفید به بافت سس یا خورشت، حس شوری را در مغز کمرنگ میکند. در این فاز، پختوپز را کاملاً بدون نمک انجام داده و از مصرف محصولات کنسروی، شور و فرآوریشده به شدت دوری کنید.

حذف طعم فلزی دهان: اگر مداوم طعم تلخ یا فلزی را در بزاق خود حس میکنید، قاشق، چنگال و ابزارهای فلزی آشپزخانه را به طور کامل کنار گذاشته و از ابزار پلاستیکی، چوبی یا چینی استفاده کنید تا واکنشهای یونی در دهان متوقف شود.
یکی از شایعترین نشانههای دیسژوزی، حس بیزاری شدید از طعم و بوی گوشت قرمز است. برای جلوگیری از تحلیل توده عضلانی، پروتئین را از منابع سبک و جایگزین زیر تأمین کنید:
یک ترفند عالی، پنهان کردن بافت گوشت در میان غذاهای ترکیبی چرخکرده مثل لازانیای سبزیجات، ماکارونی چندغله یا سوپهای میکسشده است. همچنین مرینیت کردن و خواباندن گوشت مرغ در آبمیوههای طبیعی یا سسهای خوشبو پیش از پخت، بوی زهم آن را از بین میبرد. غذاهای پروتئینی که به صورت سرد یا همدمای اتاق سرو میشوند (مانند سالام مرغ یا سالاد تن ماهی خانگی) به دلیل متصاعد نکردن بوی گرم، بسیار راحتتر بلعیده میشوند.
ضعف سیستم ایمنی ناشی از نوتروپنی، پایش بهداشتی شدیدی را میطلبد. غذاهای پخته شده را به هیچ وجه بیش از یک ساعت در دمای محیط رها نکنید و فوراً به یخچال منتقل سازید. مصرف هرگونه لبنیات، پنیرهای محلی و آبمیوههای غیرپاستوریزه فلهای و همچنین گوشتهای خام یا نیمپز (استیک آبدار) کاملاً ممنوع است. شستشوی منظم دهان با محلولهای استاندارد توصیهشده توسط پزشک و حفظ بهداشت دندانها، پلاکهای باکتریایی عامل طعم بد دهان را برطرف میسازد.
بینایی نقش مهمی در ترشح بزاق و تحریک اشتها دارد؛ غذاهایی با رنگهای متنوع، تزیینات شاداب و بافتهای مختلف چشمی انتخاب کنید. برای از بین بردن طعمهای تلخ ماندگار در دهان، در فواصل بین وعدهها مایعات فراوان بنوشید یا از آدامسها و آبنباتهای سفت بدون قند با طعمهای نعنایی یا لیمویی استفاده کنید. اگر عوارض تغییر چشایی منجر به افت شدید وزن یا امتناع کامل از غذا خوردن شد، پایش تخصصی انکولوژیست و متخصص تغذیه الزامی است.
تغییر در درک مزهها یکی از پیامدهای شایع و موقتی دورههای درمانی انکولوژی است. این عارضه نباید سد راه سوخترسانی پایدار به سلولهای بدن شود. با بکارگیری استراتژیهای ساده تعدیل چاشنیها، جایگزینی ابزارهای فلزی با پلاستیکی، مرینیت کردن پروتئینها و صرف غذاها به صورت خنک، میتوان گام بزرگی در جهت حفظ توده عضلانی و وزن بدن برداشت. تعامل مستمر با تیم درمان، هموارترین و ایمنترین نقشه راه را برای عبور موفقیتآمیز از این دوره بهبودی تضمین خواهد کرد.
آیا غذاهای فوقفرآوریشده خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش میدهند؟ چکیده نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که مصرف زیاد غذاهای فوقفرآوریشده ممکن است…
آیا بعضی غذاها واقعاً باعث سرطان میشوند؟ چکیده در سالهای اخیر، فضای مجازی پر از توصیههای ضدونقیض درباره رژیمهای غذایی و سرطان شده است؛ از…
رژیم غذایی مناسب برای بیماران مبتلا به مالتیپل میلوما چکیده مالتیپل میلوما نوعی سرطان خون است که مغز استخوان را درگیر کرده و منجر به…
دکتر مهدی امیرپور
لینکهای مفید
پل ارتباطی